Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Prostyni - Pożegnanie p. Alicji Roguskiej

Pożegnanie p. Alicji Roguskiej

Tekst pożegnania przygotowany przez dyrektor szkoły p. Agnieszkę Steć na uroczystość pogrzebową 20 marca 2026 roku:

Odeszłaś cicho, bez słów pożegnania

jakbyś nie chciała, swym odejściem smucić...

jakbyś wierzyła w godzinę rozstania,

że masz niebawem z dobrą wieścią wrócić"

Nikt z nas nie przypuszczał, że to już teraz spotkamy się z Panią, Pani Alicjo - w takim miejscu.

Jesteśmy tu prawie wszyscy, by towarzyszyć Pani w ostatniej drodze, na którą wkroczyła Pani zbyt wcześnie, zbyt szybko, zbyt nagle i jak zawsze niespodziewanie.

Żadne słowa nie są w stanie wyrazić tego, co dziś wszyscy czujemy.

Była Pani zawsze osobą skromną, pełną taktu i wewnętrznego ciepła. Mówię to nie tylko jako nauczycielka, ale również jako uczennica i wychowanka.

Jestem głosem kolejnych pokoleń dyrektorów, pedagogów, uczniów i wychowanków.

Dzisiaj jesteśmy z Panią, nauczyciele, obsługa i Pani wychowankowie. Zamiast na lekcjach, stoimy przy Pani trumnie, a Pani udziela nam ważnej lekcji: „Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą”.

Pani Alicjo! Dzisiaj, w tym kościele i w tej drodze na cmentarz, trwa ostatnia Rada Pedagogiczna, w której bierze udział cała społeczność Szkoły Podstawowej w Prostyni: obecni są nauczyciele, pracownicy szkoły, uczniowie wraz z rodzicami, niejednokrotnie Pani wychowankami. Są z nami absolwenci, których przez lata pracy tak wielu Pani wykształciła. Są wreszcie wszyscy Ci, którym była Pani bliska: Rodzina, Przyjaciele i Znajomi.

Przyszliśmy tu wszyscy z potrzeby serca, podziękować Pani za dobro i piękno!

Teraz, gdy Pani ziemska pielgrzymka dobiegła końca, pochylamy głowy. I choć żegnamy Panią ze smutkiem, to jednak przyświeca nam chrześcijańska nadzieja, że dobry i miłosierny Bóg, u którego dobre czyny idą za człowiekiem, otworzy Pani bramy raju.

W imieniu całej społeczności Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Prostyni, dziękuję za Pani kilkudziesięcioletnią obecność wśród nas, za każdy gest przychylności, koleżeństwa, życzliwości.

W piękny, szlachetny sposób była Pani zawsze sobą . Szanowała Pani i ceniła innych, a także wydobywała Pani z innych to, co dobre.

Potrafiła Pani wesprzeć dobrym słowem, wysłuchać, być przy drugim człowieku w smutku i radości. Nawet wtedy, kiedy borykała się Pani ze swoją osobistą tragedią.

Żyła Pani skromnie, pięknie i w przyjaźni z innymi.

Tego pogrzebu nie było w planie.

Śmierć przyszła jak zawsze niechciana , za wcześnie, przekreślając Pani plany i marzenia.

W ten marcowy, smutny dzień, żegnamy Cię nasza droga Koleżanko , wspaniała Nauczycielko.

Droga Pani Alicjo, Droga Koleżanko, spoczywaj w pokoju!